Fot. Rzeźba ludowa - akordeonista.

ANDRZEJ SIEDLECKI

aktor, reżyser, dziennikarz, filmowiec

START | USA | JAPONIA | AUSTRALIA | MOJE KSIĄŻKI | MOJE NAGRANIA | WCIELENIA RÓŻNE | ARTYKUŁY-WYWIADY | GALERIA ZDJĘĆ

POLSKA

Fot. Andrzej Siedlecki w młodości. Fot. Zajęcia z rzęźby w szkole teatralnej.

Miałem szczęście! Ukończyłem w Warszawie Państwowe Liceum Techniki Teatralnej w Warszawie. Pięć lata nauki - matura i zawód: charakteryzator perukarz.

Na zajęciach rzeźbimy głowę
Krzysia Kieślowskiego.

Zdaję egzamin z drugą lokatą na Wydział Aktorski w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej (dziś Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza) Cztery lata studiów i ważne dla mnie dyplomowe przedstawienie pt. „Fantazy” J. Słowackiego, reż. Jan Kreczmar, Z. Zapasiewicz.


Fot. 1967 Fantazy

(Major), 1967

Recenzja z „Fantazego”: „Andrzej Siedlecki dokonał prawdziwie karkołomnego wyczynu, wcielając się w starego rubasznego Majora i każąc zapomnieć widzom o swej autentycznej młodości; miał kilka momentów prawdziwie wzruszających, świadczących o dojrzałości wewnętrznej, pełnych skupienia i szlachetnej powściągliwości. Scena z Janem w zakończeniu aktu IV była już na miarę teatru - w pełnym tego słowa znaczeniu”.
L.J. Na drodze do wielkiego dramatu, „Teatr” 1967, nr 10.

I druga recenzja: „Drugą dobrą notę dać można Andrzejowi Siedleckiemu, a to za piekielnie trudną scenę na cmentarzu, w której grany przez niego Major rosyjski... cudownie zogromniał w godzinie śmierci” - pisał krytyk w Expresie Wieczornym z 04.04.1967, Fragment recenzji z „Papierowego kochanka”. Szaniawskiego: „A Andrzej Siedlecki przy pomocy kilku gestów i mimiki oddał mentalność wzorowego, lecz widzącego i rozumiejącego wiele kamerdynera”. Sztandar Młodych, 19.05.1967, „Papierowy kochanek na pożegnanie szkoły”, Barbara Henkel.

Otrzymałem dwie propozycje angażu, z Wrocławia i Katowic. Wybrałem Teatr im. St. Wyspiańskiego w Katowicach. Dyrektor gwarantował mieszkanie.

Debiut w Teatrze im. St. Wyspiańskiego udany! Reżyser zadowolony, dyrektor też! Jedziemy ze sztuką do Jugosławii. Ważniejsze role: Givola w „Karierze Artura Ui Brechta”, Wacek w „Kotce na torach” Topola i inne. Debiut jako asystent reżysera w spektaklu Czechowa „Czarownica” w TV Katowice. Reżyseria programów poetyckich w Klubie Aktora.

Fot. Debiut 1967. Niemcy - Peters. Fot. Debiut 1967. Peters w 'Niemcach'. Fot. Cyd - narrator. Fot. Cyd - narrator.

Debiut 1967.
Peters w „Niemcach”
L. Kruczkowskiego,
reż. A.Szafiański.

Narrator, „Cyd”
Corneille'a/Wyspiański


„Kotka na torach”,
reż. M. Wawrzyniak

Fragment recenzji z „Kotki na torach”: „Jej chłopiec (Andrzej Siedlecki) zaprezentował cały system reagowania i myślenia prawdziwego kochanka, który potrafi być i zazdrosny, i podejrzliwy i czuły, lecz rzadko kiedy szczery.” Poglądy, „Miłosne bezdroża”, GRASZ, nr21/145, 1968.

Fot. A.Siedlecki w 'Kram z piosenkami'.

Od znanego reżysera otrzymuję listy polecające do trzech teatrów Warszawy. Po dwóch latach pracy w Katowicach angażuję się do Teatru Polskiego w Warszawie.

Duże zastępstwo i różne zadania aktorskie. W niemej roli Janka w „Wesołych kumoszkach z Windsoru” Szekspira zauważa mnie krytyk Wojciech Natanson. Napisał: „Nawet w przelotnych scenkach błyszczy młody aktor, Andrzej Siedlecki”, Stolica nr.14/15, 1971.

Fot. A.Siedlecki w 'Mój przyjaciel Pet'. Fot. A.Siedlecki w 'Mój przyjaciel Pet'. Fot. A.Siedlecki w 'Mój przyjaciel Pet'.

Oprócz teatru gram w telewizji, filmie i radio.

Z monodramem jeżdżę po Polsce.

W monodramie I. Kusana, „Mój przyjaciel Pet”.


W 1978 roku otrzymuję Dyplom Uznania za osiągnięcia aktorskie w Teatrze Telewizji.

Fot. A.Siedlecki w spektaklu TV 'Wąsaty anioł' w roli Teofila Lenartowicza. Fot. A.Siedlecki w spektaklu TV 'Telektroskop' w roli polskiego wynalazcy Jana Szczepanika. Fot. A.Siedlecki w spektaklu TV 'W Cytadeli'. Fot. A.Siedlecki w spektaklu TV w roli Che Guevary.













Od lewej: Teofil Lenartowicz, „Wąsaty anioł”, TV; Jan Szczepanik, „Telektroskop”,TV; W Cytadeli, TV, reż. B. Sałacka; Che Guevara, TV.

Dyplom Uznania za osiągnięcia aktorskie w Teatrze Telewizji w 1977. Dyplom Honorowy za popularyzację kultury i sztuki -1979. Wywiad z Ewą Froling,FILM nr 25, 19.06.1988.


W czasie wolnym od zajęć piszę o sztuce, teatrze i filmie.

Za popularyzację kultury i sztuki otrzymałem Dyplom Honorowy z Ministerstwa Kultury i Sztuki.



Angażuję się do słynnego Teatru Studio-Galeria Józefa Szajny w Warszawie. Duże zastępstwo w „Śmierci na gruszy”, tytułowa rola „Majakowski”. I rola w światowo słynnej „Replice”, z którą odbyliśmy tournée po Francji. Jednocześnie występuję w Teatrze Ochoty H. i J. Machulskich i Teatrze Nurt, stworzonym przez aktora z zespołu J. Grotowskiego. Lubię fizyczność „Akropolis” i poczucie, że robimy coś innego, niż w tradycyjnym teatrze.


Teatr Studio

Fot. Scena z Repliki Jóżefa Szajny. Fot. Scena z 'Majakowskiego' Jóżefa Szajny. Fot. Scena z 'Ferdydurke' W. Gombrowicza. Fot. Scena z 'Ferdydurke' W. Gombrowicza.

    W roli tytułowej, „Majakowski” J.Szajny                „Ferdydurke” W. Gombrowicza, reż. Z.Wróbel                 „Replika” Józefa Szajny

Scena z 'Światła cyganerii'. Scena z 'Powrót Odysa'. Scena z 'Chwila równowagi'.













Paco w „Światłach cyganerii”
V. Inclana reż. G. Chorążyczewska
Antinoos „Powrót Odysa”
S. Wyspiański, reż. W. Szulczyński
On, „Chwila równowagi”, Ł. Burnat,
asystent reż. Andrzej Siedlecki


Teatr Ochoty

Fot. Hamlet (klęczący) - spektakl w Zamościu. Fot. Hamlet - spektakl w Zamościu. Fot. Hamlet - spektakl w Zamościu. Fot. Diabelska góra - scena zbiorowa.













Klaudiusz w „Hamlecie”, reż. Jan Machulski, Zamość

                           „Diabelska Góra”, Károly Szakonyi,
reż. H. Machulska

Fot. Zespół Teatru Ochoty. Fot. Zespół Teatru Ochoty. Fot. Krogstadt, Nora w reż. Jana Englerta.













Siergiej Basow, „Letnicy”, M. Gorki,
reż J. Machulski
„Odsłonięcie ”, Istvan Szabo,
reż. J. Machulski
Krogstadt, „Nora” H.Ibsena,
reż. Jan Englert


Liścik od Jana Machulskiego.
















Dyrektor Jan Machulski.


















Dyr. Jan Machulski

Dyrektor Jan Machulski.


Teatr Nurt

Fot. Akropolis - scena zbiorowa. Fot. Akropolis - scena zbiorowa. Fot. Akropolis - A.Siedlecki.













Teatr Nurt „Akropolis”, S.Wyspiański, koncept Cz. Wojtała.


Film, reżyseria, aktor, scenariusz

Film dokumentalny „Manggha-Polski Japończyk”

'Ekran' - fragment artykułu o filmie 'Mangha'. 'Mangha' - scena w Jamie Michalikowej. Na planie filmu 'Mangha'.













W roli Feliksa Jasieńskiego (Manggha), narrator, scenariusz i reżyseria

Lekarz Jasieńczak w filmie 'Mirmurando'. Fot. Akropolis - scena zbiorowa.













Lekarz, „Murmurando”
reż. A. Barszczyński
„Szarża”, reż. K Wojciechowski,
asystent reż. A.S. Z lewej O. Łukaszewicz

Mnich w spektaklu TV 'Niestałość wrzechrzeczy'. Mnich w spektaklu TV 'Niestałość wrzechrzeczy'. Mnich w spektaklu TV 'Niestałość wrzechrzeczy'.













„Niestałość Wszechrzeczy”:
scenariusz, reżyseria, Mnich
Serial „Czarne chmury” reż. A. Konic

Realizacje:

Tryptyk telewizyjny z poezji i prozy japońskiej od VII-XIII w.pt: „Niestałość Wszechrzeczy”, wybór, scenariusz, reżyseria, aktor: A. Siedlecki. Inicjuję wystawę sztuki japońskiej w „Zachęcie” w Warszawie, ze zbiorów Mangghi-Jasieńskiego w Krakowie. Z wystawy dla TVP realizuję film wg własnego scenariusza pt: „Sztuka japońska”. W czasie wystawy, zwiedzający mogli oglądać mój film „Manggha-Polski Japończyk”.

Prapremiera polska dramatu A. Jawienia (Karola Wojtyły) „Przed Sklepem Jubilera” w kościele akademickim św. Anny Warszawie. Adaptacja i reżyseria: A. Siedlecki. Muzyka: Novi Singers Waldemara Parzyńskiego

Fot. Zespół sztuki 'Przed sklepem Jubilera' w kaplicy kościóła Św. Anny w Warszawie. Fot. Zespół sztuki 'Przed sklepem Jubilera' w kaplicy kościóła Św. Anny w Warszawie. Fot. Zespół sztuki 'Przed sklepem Jubilera' w kaplicy kościóła Św. Anny w Warszawie.













Zespół sztuki „Przed sklepem Jubilera” K. Wojtyły (prapremiera polska,16.02.1981).
Plakat przedstawienia

Kościół akademicki św. Anny

Sztuka ma niebywałe powodzenie. Gramy w kaplicy kościoła św. Anny aż do pamiętnego 13 grudnia 1981 roku. Tego dnia mieliśmy jechać ze sztuką pod Warszawę. Nie pojechaliśmy - wprowadzono stan wojenny.

Strzałka w lewo. Strzałka w prawo.
Copyright Andrzej Siedlecki, Sydney. Ostatnia modyfikacja: 2019-09-22
Na stronach wykorzystano fotografie teatralne, których autorami są: E. Ciołek, A. Kiziukiewicz, T. Zagoździński, Z. Rytka, Z. Nasierowska, J. Gerle, J. Lipka, D. Bilska, F. Myszkowski, P. Barącz, S. Gadomski, Riho Okagami Siedlecka, A. Siedlecki.